De vogelmannen van Paramaribo
Door: amerikanita
Blijf op de hoogte en volg Amerikanita
15 Mei 2017 | Suriname, Paramaribo
.
Iedere zondagochtend om 6 uur komen veel mannen samen met hun zangvogel naar het Onafhankelijkheidsplein in de stad. Het vogeltje is hun alles. En de wekelijkse wedstrijd een nationale sport. Dat lees ik in een krantje van het toeristen bureau.
Als ik een man met een kooitje onder het afdak zie staan, in de kleine haven aan de Waterkant ben ik nieuwsgierig. Ik raak met hem aan de praat, John is een enthousiast verteller met een jonge Rowtie. Zo jong (een jaartje) dat zijn borst nog gelig beige is. Pas later, als ie gaat “rijden”(puberteit) wordt het voorkantje langzaam rood. Het is niet zijn eerste vogeltje en hij hoopt dat deze een kampioen wordt. John heeft hem een maand of negen geleden van een vogelvanger gekocht. Die stroopt rijstvelden af om kleine vogels te vangen en voor goed geld te verkopen. Zo iemand heeft direct in de gaten wat voor type het is: een sukkel of een bokser. Alleen een bokser zal prijzen in de wacht slepen voor het baasje. Maar de boksers houdt de vogelvanger meestal zelf. Het zijn trouwens niet alleen de Rowtie’s die mooi kunnen fluiten. Ook Picolet(ti) en Twa Twa worden opgeleid tot zangers.
John staat hier in het rumoer van de wegvarende tentboten, af en aan rijdende busjes en de langs lopende verkopers en bezoekers van de Centrale Markt, iets verderop. De herrie zal het vogeltje minder schuw maken en zal dan tijdens wedstrijden goed geconcentreerd zijn deuntje kunnen fluiten. Maar het zal nog zeker een half jaar duren eer het zover is.
Ik wens ze samen veel succes en hoop dat het een bokser wordt! Dan loop ik verder en kijk met andere ogen. Je ziet eigenlijk best wel veel mannen lopen, met een kooitje. Of je ziet ergens een mooi kooitje zomaar op straat: aan een bestelbusje met handel op de stoep, in de tentboot. Deze mannen slepen hun diertje de hele dag mee en als ze ergens zijn hangen ze de kooi aan de auto of in de tuin voor het huis.
Als we later in de week ’s morgens vroeg in de tentboot van Min stappen die ons naar Commewijne brengt, staat een mooie houten kooi naast hem, achterin de boot. Als we eenmaal op weg zijn begint het beestje prachtig te fluiten. Dit is een winnaar! Zo mooi op de vroege ochtend.
Iedere zondagochtend om 6 uur komen veel mannen samen met hun zangvogel naar het Onafhankelijkheidsplein in de stad. Het vogeltje is hun alles. En de wekelijkse wedstrijd een nationale sport. Dat lees ik in een krantje van het toeristen bureau.
Als ik een man met een kooitje onder het afdak zie staan, in de kleine haven aan de Waterkant ben ik nieuwsgierig. Ik raak met hem aan de praat, John is een enthousiast verteller met een jonge Rowtie. Zo jong (een jaartje) dat zijn borst nog gelig beige is. Pas later, als ie gaat “rijden”(puberteit) wordt het voorkantje langzaam rood. Het is niet zijn eerste vogeltje en hij hoopt dat deze een kampioen wordt. John heeft hem een maand of negen geleden van een vogelvanger gekocht. Die stroopt rijstvelden af om kleine vogels te vangen en voor goed geld te verkopen. Zo iemand heeft direct in de gaten wat voor type het is: een sukkel of een bokser. Alleen een bokser zal prijzen in de wacht slepen voor het baasje. Maar de boksers houdt de vogelvanger meestal zelf. Het zijn trouwens niet alleen de Rowtie’s die mooi kunnen fluiten. Ook Picolet(ti) en Twa Twa worden opgeleid tot zangers.
John staat hier in het rumoer van de wegvarende tentboten, af en aan rijdende busjes en de langs lopende verkopers en bezoekers van de Centrale Markt, iets verderop. De herrie zal het vogeltje minder schuw maken en zal dan tijdens wedstrijden goed geconcentreerd zijn deuntje kunnen fluiten. Maar het zal nog zeker een half jaar duren eer het zover is.
Ik wens ze samen veel succes en hoop dat het een bokser wordt! Dan loop ik verder en kijk met andere ogen. Je ziet eigenlijk best wel veel mannen lopen, met een kooitje. Of je ziet ergens een mooi kooitje zomaar op straat: aan een bestelbusje met handel op de stoep, in de tentboot. Deze mannen slepen hun diertje de hele dag mee en als ze ergens zijn hangen ze de kooi aan de auto of in de tuin voor het huis.
Als we later in de week ’s morgens vroeg in de tentboot van Min stappen die ons naar Commewijne brengt, staat een mooie houten kooi naast hem, achterin de boot. Als we eenmaal op weg zijn begint het beestje prachtig te fluiten. Dit is een winnaar! Zo mooi op de vroege ochtend.
-
26 Mei 2017 - 15:08
Tim:
Nooit geweten. Bedankt voor je blog en ik kijk uit naar de volgende.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
