Winter in Georgia
Door: Amerikanita
Blijf op de hoogte en volg Amerikanita
08 Januari 2014 | Verenigde Staten, Atlanta
.
De jaarwisseling is koud.
Oudejaarsdag vieren we feestelijk met een champagne-lunch in het Sun Dial restaurant met schitterend uitzicht over de stad en ver daarbuiten. ’s Avonds laat luiden we met zo’n 50.000 Georgians de komst van het nieuwe jaar in Down Town: tellen de laatste seconden van 2013 weg, tijdens de Peach Drop (zoiets als de Ball op Time Square in New York) en zien prachtig vuurwerk.
Happy New Year!!!
Dan nog een paar dagen vrij en we blijven in Atlanta, omdat het nog nieuw is en we ons echt moeten gaan thuisvoelen hier. Met het grauwe regenachtige weer is dat lastig, de stad ziet er verlaten uit, de gebouwen zijn kleurloos door gebrek aan zonlicht en de bomen kaal. Waar blijft de lente….
Elke dag toeren we door Georgia, beklimmen Kennesaw Mountain en komen zelfs in Athens. Voor vrijdag zoeken we een doel in het reisboekje, want nog steeds een beetje in de “ik-ben-met-vakantie-toerist” modus. Zo vinden we Dahlonega en Amicalola Falls in het noorden. Klinkt Cherokee!
Het is prachtig weer, erg koud, maar de zon schijnt vrolijk, de lucht is zo mooi blauw. Midden in het historisch centrum van Dahlonega staat het Goudmuseum, ooit de eerste rechtbank van Georgia. Het museum leert ons over de eerste gold rush, rond 1830. Het werd een goudkust aan de rand van de bergen en trok gelukzoekers vanuit het hele land, die uit pure hebzucht de oorspronkelijke bewoners, de Cherokees, verjaagden.
Nu kun je er met een Gold Fever Package zelf op jacht naar goud…..
In de luwte met de zon in ons gezicht drinken we een lekkere koffie bij de bakker op de hoek. Daarna rijden we aan de zuidkant van de Blue Ridge Mountains naar Amicalola Falls. Het heeft licht gesneeuwd en de bermen van de weg zijn wit. In het park lopen we de trail langs een snelstromende beek, waar lange ijspegels aan takken en rotsen hangen. Schitterend winters. De waterval stort 220 meter naar beneden, met bruisend lawaai. De omgeving is bevroren en bomen wit. Dan de 600 treden omhoog, een serieuze klim langs de fall. Van bovenaf een geweldig uitzicht.
Er ligt wat sneeuw en we gooien een bal, heerlijk zo’n dagje wintersport! Ook de terugtocht is erg mooi, dwars door het bos. Af en toe weerkaatst de zon op een steentje op de grond. Goud??
Na onze tropenjaren in Singapore is het extra wennen in de winter. Atlanta ligt best zuidelijk en heeft zachte winters. Maar nu worden records gebroken, de Polar Vortex draait guur over de States en brengt koude poollucht tot diep in de zuidelijke staten. Dus ook in Georgia hebben we strenge vorst. Zwembaden bevriezen, kinderen vrij van school omdat ze geen winterjas hebben. Een zwerver heeft het niet overleefd. Een waterleiding is gebarsten. Bij Bert op kantoor zitten collega’s met hun muts op. Andere collega’s zijn thuis gebleven, omdat de overheid waarschuwt voor levensgevaarlijke situaties als je in de kou autopech zou krijgen. Gelukkig sneeuwt het niet, want sneeuwschuivers zijn hier niet. Strooiwagens ook niet, trouwens.
Vandaag hebben we onze auto (eindelijk) weer opgehaald. Ruim drie weken in de garage geweest voor een forse reparatie. Als nieuw is ie weer. Ik kan niet wachten tot het weekend is. De (extreme) kou duurt gelukkig maar een paar dagen, we gaan op zoek naar de lente.
Hieronder staan de foto's, even klikken voor vergroting ;-)
De jaarwisseling is koud.
Oudejaarsdag vieren we feestelijk met een champagne-lunch in het Sun Dial restaurant met schitterend uitzicht over de stad en ver daarbuiten. ’s Avonds laat luiden we met zo’n 50.000 Georgians de komst van het nieuwe jaar in Down Town: tellen de laatste seconden van 2013 weg, tijdens de Peach Drop (zoiets als de Ball op Time Square in New York) en zien prachtig vuurwerk.
Happy New Year!!!
Dan nog een paar dagen vrij en we blijven in Atlanta, omdat het nog nieuw is en we ons echt moeten gaan thuisvoelen hier. Met het grauwe regenachtige weer is dat lastig, de stad ziet er verlaten uit, de gebouwen zijn kleurloos door gebrek aan zonlicht en de bomen kaal. Waar blijft de lente….
Elke dag toeren we door Georgia, beklimmen Kennesaw Mountain en komen zelfs in Athens. Voor vrijdag zoeken we een doel in het reisboekje, want nog steeds een beetje in de “ik-ben-met-vakantie-toerist” modus. Zo vinden we Dahlonega en Amicalola Falls in het noorden. Klinkt Cherokee!
Het is prachtig weer, erg koud, maar de zon schijnt vrolijk, de lucht is zo mooi blauw. Midden in het historisch centrum van Dahlonega staat het Goudmuseum, ooit de eerste rechtbank van Georgia. Het museum leert ons over de eerste gold rush, rond 1830. Het werd een goudkust aan de rand van de bergen en trok gelukzoekers vanuit het hele land, die uit pure hebzucht de oorspronkelijke bewoners, de Cherokees, verjaagden.
Nu kun je er met een Gold Fever Package zelf op jacht naar goud…..
In de luwte met de zon in ons gezicht drinken we een lekkere koffie bij de bakker op de hoek. Daarna rijden we aan de zuidkant van de Blue Ridge Mountains naar Amicalola Falls. Het heeft licht gesneeuwd en de bermen van de weg zijn wit. In het park lopen we de trail langs een snelstromende beek, waar lange ijspegels aan takken en rotsen hangen. Schitterend winters. De waterval stort 220 meter naar beneden, met bruisend lawaai. De omgeving is bevroren en bomen wit. Dan de 600 treden omhoog, een serieuze klim langs de fall. Van bovenaf een geweldig uitzicht.
Er ligt wat sneeuw en we gooien een bal, heerlijk zo’n dagje wintersport! Ook de terugtocht is erg mooi, dwars door het bos. Af en toe weerkaatst de zon op een steentje op de grond. Goud??
Na onze tropenjaren in Singapore is het extra wennen in de winter. Atlanta ligt best zuidelijk en heeft zachte winters. Maar nu worden records gebroken, de Polar Vortex draait guur over de States en brengt koude poollucht tot diep in de zuidelijke staten. Dus ook in Georgia hebben we strenge vorst. Zwembaden bevriezen, kinderen vrij van school omdat ze geen winterjas hebben. Een zwerver heeft het niet overleefd. Een waterleiding is gebarsten. Bij Bert op kantoor zitten collega’s met hun muts op. Andere collega’s zijn thuis gebleven, omdat de overheid waarschuwt voor levensgevaarlijke situaties als je in de kou autopech zou krijgen. Gelukkig sneeuwt het niet, want sneeuwschuivers zijn hier niet. Strooiwagens ook niet, trouwens.
Vandaag hebben we onze auto (eindelijk) weer opgehaald. Ruim drie weken in de garage geweest voor een forse reparatie. Als nieuw is ie weer. Ik kan niet wachten tot het weekend is. De (extreme) kou duurt gelukkig maar een paar dagen, we gaan op zoek naar de lente.
Hieronder staan de foto's, even klikken voor vergroting ;-)
-
08 Januari 2014 - 18:13
Annemieke:
Ik kan me voorstellen dat dit wennen is, na die heerlijke warmte! Ook moet je je draai nog vinden...komt ook weer, zeker als het beter weer wordt.
Dan komt iedereen weer uit zijn holletje..
Het is extreem weer overal, ik geloof dat het hier volgende week kouder wordt. Zal raar zijn na die lange herfsttijd! ;)
Groetjes!! -
09 Januari 2014 - 00:55
Kristel:
Mooie foto's, vooral die met de strakblauwe lucht en de waterval. Het is wel een prachtige omgeving daar! Ik hoop datjullie je snel weerthuis voelen en dat die extreme kou gauw weer afneemt. Groetjes! -
09 Januari 2014 - 10:15
Leonie:
jullie vermaken je wel weer goed in en rond jullie nieuwe stek. Goed te lezen. en wat een prachtige foto's !!
wel heel jammer dat er geen indianen staan op de foto van de waterval.
Maar Bert is ook erg leuk hoor, met die sneeuwbal :) -
14 Januari 2014 - 17:20
Henny & Karin:
Hoi Anita & Bert, wat zijn jullie weer goed bezig daar in dat koude Atlanta! Niet alleen werken, maar ook puur genieten van alles om jullie heen, geweldig! Het maakt jullie niet uit waar jullie zitten, gewoon lekker genieten van het leven, super!
Ook genoten van de prachtige foto's.
Groetjes uit een regenachtig Holland. Henny & Karin
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
