Casado in Costa Rica
Door: Amerikanita
Blijf op de hoogte en volg Amerikanita
30 Juli 2015 | Costa Rica, Manuel Antonio
.
We voelen ons welkom als we door collega Erick van het vliegveld bij San Jose worden opgehaald en hij ons meeneemt naar een Costaricaans eethuis voor de lunch. De eigenaar komt ons de hand schudden en vraagt hoe het eten smaakt. Wij hebben net besloten dat we de hele vakantie Casado gaan eten!
Onze huurauto brengt ons naar de kust, Quepos, waar de palmenstranden zwart zijn van de vulkaan en de golven hoog en wit. Het Manuel Antonio Parque Nacional is niet groot, maar overweldigend mooi. We moeten opletten of we Luiaard zien, maar dat is niet makkelijk. Wel zien we veel leguanen en salamanders, vlinders (mooie helblauwe!) en vogels. De kapucijnaapjes, met hun witte koppies, komen tot op het strand en de wasberen ook. En de uitzichten vanaf Cathedral Point zijn schitterend. Ongerept en tropisch. En als we op de terugweg een groep met gidsen, camera’s en kijkers zien turen naar de dichte kruin van een boom dan weten we het: als een ruwharige teckel ligt het dier lui over een stam gevouwen, bijna totaal gecamoufleerd. De luiaard!
Moeiteloos rijden we over de RT34, een provinciaalse weg langs de kust. Behalve de Tolweg27 zijn er geen snelwegen in het land en mag je er niet sneller dan 80km/uur. Een goede vakantiesnelheid, dus. Aan het eind van de middag rijden we op de ferry van Puntarenas naar Paquera, op het schiereiland Nicoya. Er komt al donkere lucht met een enorme onweersbui aanzetten en de mooie route langs eilandjes is onzichtbaar door de stortbuien. Aan land rijden we achter de rode lichten van onze voorgangers aan en vertrouwen op de rustige stem van Waze. En we zijn dan ook blij dat de Terios vóór ons, ook linksaf gaat bij de benzinepomp. De ene flits na de andere en de knallen zijn oorverdovend. We rijden nu over een onverharde weg, die langzaam verandert in modder. Onze AWD heeft er geen moeite mee en baant zich een weg door het donker, de Terios is allang gestopt. En het is aardedonker. Behalve als de bliksem ons spookachtig bijlicht. En dan ineens zijn we in Montezuma. En vinden er een hotelletje. En een eethuis met Casado.
meer Costa Rica: wordt vervolgd
klik op de foto's voor vergroting
We voelen ons welkom als we door collega Erick van het vliegveld bij San Jose worden opgehaald en hij ons meeneemt naar een Costaricaans eethuis voor de lunch. De eigenaar komt ons de hand schudden en vraagt hoe het eten smaakt. Wij hebben net besloten dat we de hele vakantie Casado gaan eten!
Onze huurauto brengt ons naar de kust, Quepos, waar de palmenstranden zwart zijn van de vulkaan en de golven hoog en wit. Het Manuel Antonio Parque Nacional is niet groot, maar overweldigend mooi. We moeten opletten of we Luiaard zien, maar dat is niet makkelijk. Wel zien we veel leguanen en salamanders, vlinders (mooie helblauwe!) en vogels. De kapucijnaapjes, met hun witte koppies, komen tot op het strand en de wasberen ook. En de uitzichten vanaf Cathedral Point zijn schitterend. Ongerept en tropisch. En als we op de terugweg een groep met gidsen, camera’s en kijkers zien turen naar de dichte kruin van een boom dan weten we het: als een ruwharige teckel ligt het dier lui over een stam gevouwen, bijna totaal gecamoufleerd. De luiaard!
Moeiteloos rijden we over de RT34, een provinciaalse weg langs de kust. Behalve de Tolweg27 zijn er geen snelwegen in het land en mag je er niet sneller dan 80km/uur. Een goede vakantiesnelheid, dus. Aan het eind van de middag rijden we op de ferry van Puntarenas naar Paquera, op het schiereiland Nicoya. Er komt al donkere lucht met een enorme onweersbui aanzetten en de mooie route langs eilandjes is onzichtbaar door de stortbuien. Aan land rijden we achter de rode lichten van onze voorgangers aan en vertrouwen op de rustige stem van Waze. En we zijn dan ook blij dat de Terios vóór ons, ook linksaf gaat bij de benzinepomp. De ene flits na de andere en de knallen zijn oorverdovend. We rijden nu over een onverharde weg, die langzaam verandert in modder. Onze AWD heeft er geen moeite mee en baant zich een weg door het donker, de Terios is allang gestopt. En het is aardedonker. Behalve als de bliksem ons spookachtig bijlicht. En dan ineens zijn we in Montezuma. En vinden er een hotelletje. En een eethuis met Casado.
meer Costa Rica: wordt vervolgd
klik op de foto's voor vergroting
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
